Lin 3.0

Nu snap ik het…

Toen ik (begin oktober) de uitslag van de EMBtest kreeg, waren er een aantal waardes heel erg laag. Zo laag dat als je puur naar de waardes zou kijken, ik compleet burn-out zou moeten zijn. De waardes strookten niet met hoe ik mij voelde. Ik was vol energie en voelde mij happy!

Ik snapte er niets van. Hoe kon ik zulke lage waardes hebben en mij tegelijkertijd zo happy en energiek voelen.

Afgelopen weekend (eind november) snapte ik het ineens. 

Mijn hele leven is mijn energieniveau al laag. Als peutertje vond ik het al helemaal prima als ik naar bed moest tussen de middag. Er was nooit een probleem met slapen, want dat deed ik graag. Ergens in mijn puberteit kreeg ik (na heel heel heel veel onderzoeken) het etiketje “chronisch vermoeid”. Niets aan te doen, leer er maar mee leven werd mij gezegd. 

Na schooltijd en later na werktijd ging ik altijd even slapen en elke avond rond half 9 lag ik in bed. Was ik uit geweest in het weekend, dan was ik in de week erna eigenlijk altijd wel een dag “ziek”. Veel te moe om iets te doen. 

Op mijn 30ste kwam ik thuis te zitten met een burn-out van heb ik jou daar. Er waren dagen dat ik mijn bed niet uit kwam of dat ik echt uren doelloos voor mij uit kon kijken op de bank. 

Daarna ging het steeds beter. Ik ging anders eten, gezonder. Meer bewegen en ik leerde mijn energie te managen.  

Toch kreeg ik tijdens de opleiding (Zhineng Qigong) die ik volgde van mijn Chinese leraar te horen dat ik wel heel erg laag in mijn energie zat. Toen hij jaren later bij mij was voor een privé-training zei hij dat hij kon zien dat het beter ging, maar dat mijn energieniveau toch nog steeds laag was. 

Ik lette weer beter op mijn voeding, ging toch weer meer bewegen en voelde mij steeds energieker en blijer. 

En toen kwam de uitslag van de test en nu snap ik het.

Mijn energieniveau is inderdaad niet zo hoog, ik moet heel erg opletten met wat ik doe, wat ik eet en veel meer mijn rustmomenten pakken, maarrrr… voor mijn doen is mijn energieniveau sky high! 

Ik kom van compleet futloos en heb al een hele weg afgelegd om hier te staan. Tuurlijk weet ik ook dat het nog beter kan, maar dit had ik al niet durven dromen 25 jaar geleden en toen ik in mijn burn-out zat al helemaal niet. Stapje voor stapje wordt het steeds beter. Voor mijn gevoel barst ik nu al het grootste deel van de tijd van de energie.

Dit vind je misschien ook interessant...